Özetle

37. haftaya kadar çok güzel, keyifli  bir hamilelik geçirdiğimi düşünüyorum.. Özetleyecek olursam;

8 haftalık olmuştu bile  hayatımıza bir bebik geleceğini öğrendiğimizde, anası konduramadı da ondan :) Öğrendiğimiz gün itibari ile bulantılarım başladı , hiç geçmeyecek gibi geldi o günler bana, sayesinde yemekten içmekten kesildim ..3 kilo verdim o dönemde..

16. hafta itibari ile bugün kusmadım demeye başladım eşime .. Giderek hafta başına düşen kusmadan  geçen gün sayısı arttı..

20. haftadaki fotoğraflarıma bakıyorum hamile olduğum hiiiç belli değilmiş.. Şu fotoğraf kontrole giderken 20. haftada..

22.hafta da tatildeydik ,hiç bir şeyden eksik kalmadım , yüzdüm , atladım zıpladım , ohh keyfim ne istiyorsa onu yaptım.. Etrafımdakiler hala bana acaba hamilemiyim diye şüpheli gözlerle bakıyorlardı , malum olması gereken göbek yoktu ortalıkta hala..

23. haftada ilk defa bebekimizin yüzünü yandan da olsa görmüş olduk.. Renkli ultrason ile ilk fotoğrafı olmuş oldu , şimdi çerçevede :)

Tatil dönüşü haftalar hızla geçti gitti , bol bol çalıştık oğlumla.. Kusmalar bittikten sonra hamile değilmişim gibi oldu , tek fark göbeğimin yavaş yavaş büyüyor olması oldu.. Tatil dönüşü doktor kontrolünde tartıya çıkınca , oo tatil pek yaramış dedi doktorumuz :)  +3 ya da 4 kilo vardı sanırım  tam hatırlayamadım.. Sebebini tatilde günde neredeyse 3 -4 tane içtiğim nesquikli sütlere bağladık , vedalaştık bu keyfim ile ne yazık ki.. Dediğim gibi sıkıntı olmadan geçti haftalar , göbek; büyümesi gerektiği kadar büyüdü..

28. haftadaydı sanırım , sık gelip giden bir müşterimiz göbeğini göstererek siz de bir şey mi var dedi :)  Evet o şey 7 aylık oldu dedim..Aaa hiç anlamadık dediler.. İlk defa ben söylemeden birisi sormuştu , belli olduğuna çok mutlu olmuştum :)

Bebekin kıyafetlerini ve eşyalarını almakta hiç acele etmedik , hala hiç bir şey konusunda acele etmiyoruz ya :) Sanırım 7 aylık olana kadar hiç bir şey almadık diyebilirim ama etrafımızdakiler bizim gibi serin kanlı olamadılar bu konuda , bebik haberini duyar duymaz ablam hemen gidip ilk hediyesini almıştı.. İlk hediyemiz teyzemizden oldu ama hala ardı arkası kesilmiyor teyzemizden gelenlerin :)

İsim konusunda elemeler sonucunda iki isim arasında kararsız kaldık , Efe ya da Demir dedik.. Kimisi iki ismi olsun dedi, ama ı ıhh biz iki isim sevmiyoruz.. Yakınlarımız arasında oylamaya sunduk , Efe diyenler açık ara önde çıktı.. Amaaa isim konusunu açtığım çoğu kişi Efe ismindeki çocukların yaramazlıklarından bahsetti durdu  , tatilde denizin dibinden taş alıp ablalarına atan çocuğun adı da Efe'ydi üstelik!! Yaramaz çocuk severim açıkçası bunu da açıklayayım.. Hala düşünmekteydik isim konusunda, Efe'yi öneren bendim , Demir'i öneren eşimdi ama  ben yavaş yavaş Demir'e doğru saptım.. Oyların Efe çıkmasına aldırmadan Demir koyduk henüz doğmamış bebikimizin adını..

Başta oda yapmayacaktık bebikimize öyle karar vermiştik, zaten ilk aylar anneyle yaşadığı için 24 saat, gerekli değil dedik.. Babamız kıyamadı oğlumuza o gelmeden odası hazır olsun ,sonra onunlayken bu işlerle uğraşmak zor olacak dedi ve odamızı da hazırladık..

Sona yaklaştık artık..

35. haftaydi sanırım dokturumuz artık her an gelebilir dediğinde , çok korktum ..Aa henüz hazır değilim , daha kilosu da çok düşük henüz gelmesin , çantamda hazır değil zaten  moduna girdim..

36.haftadan itibaren kontrollerim haftada bir'e indi.. Her hafta nst'ye bağlanıyoruz, henüz bir numara yok..

37.haftada doktorumuzun muayenesinde öğrendik ki yakın zamanda gelecek değilmiş bizim bebik. İçim bir rahatladı ki anlatamam , doktor sanki daha 9 ay var dedi bana o kadar rahatladım :) Bu haftalarda artık ellerim ve  ayaklarım şişmeye başladı.. Artık normalmiş ama .. Fazla yürüyemiyorum , bazen hamile olduğumu unutup alışveriş merkezlerinde kendimi kaybettiğim oluyor o zaman acısı gece çıkıyor, belim ağrıyor , bacaklarım şişiyor ve ağrıyor , uyuyamıyorum bu nedenlerden dolayı.. Diyorum ki keşke 36 haftalık bir dönem olsaymış gebelik  son haftalar sıkıcı biraz..

Oo geniş bir özet olmuş :) , öperim hepinizi..